چكيده:

در حالي كه در مقايسه با حلال هاي معمولي داريم، سيالات يوني با نوسانات كم خود شناخته شده اند. بنابراين انها معمولا به عنوان حلال هاي مناسبي  تا كنون به جاي حلال هاي الي در نظر گرفته شده اند و براي از بين بردن الودگي هاي الي استفاده مي شوند. از انجا نوسانات كم، سيالات يوني در نظر گرفته شده را دارد، اشتعال انها در مطالعات قبلي بررسي شده است. با اين حال مطالعات اخير نشان مي دهد كه سيالات يوني قابل اشتعال مي باشد. در اين مطالعه ويژگي هاي سه سيال يوني قابل احتراق خودكار شامل متيل ميادازولايم-اتيل سولفات و هگزيل-متيل ميدازولايم و دسيل متيلاميدالزيولوم مي باشد. دماي خودكار احتراق از اين سه سيال يوني با توجه به روش ASTM-E659 بوده و اندازه گيري تغييرات كالري آن براي بررسي حرارتي ويژگي هاي تجزيه وآن استفاده مي شود. نتايج تجربي نشان مي دهد كه درجه حرارت احتراق خودكار در مواد ذكر شده در بالا به ترتيب 423.1 و 452.1 و 441.5 درجه سانتيگراد مي باشدذ. با توجه به كد MFPA70 ، تجهيزات الكتريكي براي نزديك شدن به اين سيالات يوني نياز به كدهاي T1 و T2 و T3 دارد. نتايج اسكن حرارتي انها نشان مي دهد كه تمام اين سه سيال يوني در دماي پايين تر از دماي احتراق خودكار تجزيه مي شود. لازم به ذكر است كه تجزيه اتيل-متيلاميدوزولايم-اتيل سولفات گرماگير بوده كه به وضوح براي دماي احتراق خودكار مشاهده مي شود كه واكنش اكسيداسيوني در ان انجام شده و بخارات جزء محصولات تجزيه ان مي باشد و واكنش اكسيداسيون از بخارات سيالات يوني انجام نمي شود.

كليدواژه ها: دماي احتراق يوني، سيالات يوني، روش ASTM-E659